Ιστορικό Μαρίας Μοντεσσόρι

 

Η Μαρία Μοντεσσόρι γεννήθηκε το 1870 στο Chiravalle της Αγκώνας. Όταν η Μαρία Μοντεσσόρι ίδρυσε την πρώτη "Casa dei Bambini" τo 1907 στο San Lorenzo στην Ρώμη, ήταν ήδη γνωστή στην Ιταλία σαν την πρώτη γυναίκα πτυχιούχο στην ιατρική Ιταλίας, για τις φεμινιστικές μάχες και για την κοινωνική και επιστημονική προσφορά της στα παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Το βιβλίο «Η μέθοδος της επιστημονικής παιδαγωγικής», γραμμένο και δημοσιευμένο στην Περούτζια, κατά την διάρκεια του πρώτου χρόνου της ειδικότητας (1909), μεταφράστηκε και αγκαλιάστηκε απ’όλο τον κόσμο με μεγάλο ενθουσιασμό. Για πρώτη φορά παρουσιάστηκε μια διαφορετική και θετική εικόνα του παιδιού, υποδεικνύοντας την πιο κατάλληλη μέθοδο για την φυσική του ανάπτυξη και αποδεικνύοντας την πλούσια διαθεσιμότητα της για την μετάδοση μάθησης, όπου ανάλογα αποτελέσματα δεν είχαν ποτέ φανταστεί και αποδειχθεί.

Ένα άλλο φαινόμενο που τράβηξε το δημόσιο ενδιαφέρον σε όλο τον κόσμο ήταν η ύπαρξη ενός κλίματος ήρεμης συνεργασίας μεταξύ των παιδιών τα οποία ήταν αφοσιωμένα, καθένα σε κάποια ξεχωριστή εργασία – επιλεγμένη από το ίδιο το παιδί. Αυτή η αναπάντεχη επιτυχία είχε ως αποτέλεσμα μία βαθειά αλλαγή στη ζωή της Μαρίας Μοντεσσόρι που άρχιζε ένα επιστημονικό οδοιπορικό σε όλο τον κόσμο, όπου γεννιόντουσαν και αναπτυσσόνταν τα σχολεία της και όπου υπήρχε ανάγκη καινούργιας εκπαίδευσης προσωπικού.

Αρχίζοντας από το 1913, χρονιά του 1° Διεθνούς Τμήματος στην Ρώμη, η Μαρία Μοντεσσόρι ταξίδεψε συχνά στην Αμερική, Ισπανία, Ολλανδία και σε πολλά άλλα κράτη. Κατέληξε στην Ινδία όπου ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος συνέβαλλε στην μακροχρόνια παραμονή της.

Στην Ιταλία γύρισε το 1947, μετά από απουσία δεκατριών ετών, με τον γιό της Μάριο, υποχρεωμένη να παραιτηθεί από την "Opera Nazionale Montessori" που είχε ιδρύσει το 1924. Αυτό συνέβη εξ'αιτίας της προσπάθειας που κατέβαλε το φασιστικό καθεστός να προσανατολίσει το σκεπτικό της Opera και της δημιουργού της σε μια κατεύθυνση η οποία ήταν εντελώς ασύμβατη με τις ιδεολογικές και επιμορφωτικές αρχές της Μαρία Μοντεσσόρι. Λόγω της στάσης της, οι εικόνες της και τα βιβλία της αποτέλεσαν μέρος της πύρινης καταστροφής των μη συμβατών έργων με την ιδεολογία του καθεστώτος.

Για περισσότερα από 40 χρόνια, η Μαρία Μοντεσσόρι ήταν παρούσα όχι μόνο για την εξάπλωση της μεθόδου αλλά και για την επιστημονική έρευνα, έχοντας σαν όραμα την απελευθέρωση της παιδικής ηλικίας και την υπεράσπιση του παιδιού.

To 1929 ιδρύθηκε ο Α.Μ.Ι. (Διεθνής Οργανισμός Μοντεσσόρι), με σκοπό να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του Μοντεσσοριανού κινήματος, δίνοντας του μοναδικότητα και ταυτότητα.

Ο δημιουργικός νους της Μαρία Μοντεσσόρι δεν σταμάτησε εκεί αλλά μέσα από την πολυετή της έρευνα ανακάλυψε και έδωσε αξία στους “καινούργιους χαρακτήρες” του παιδιού και στην αναντικατάστατη λειτουργία του παιδιού στο να διατηρεί και να τελειοποιεί την ανθρωπότητα (“το παιδί πατέρας του ανθρώπου”).

Η Μαρία Μοντεσσόρι θαυμάστηκε από πολλές προσωπικότητες της εποχής αλλά και από μεταγενέστερους της (Ghandi, Freud, Tagore, Marconi, Piaget, Edison, Herriot, Masaryk, Adenauer, κλπ.). Η Μαρία Μοντεσσόρι απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών στο Noordwijk της Oλλανδίας.

Είναι λοιπόν φανερό ότι η Μαρία Μοντεσσόρι έθεσε τις βάσεις για μία νέα αγωγή, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για ελευθερία στην έκφραση, ανανέωσε και επαναστατικοποίησε τις εκπαιδευτικές αντιλήψεις, μιλώντας για τη δυνατότητα του παιδιού να διδάσκεται μόνο του. Κατάφερε να μετατρέψει τη διδασκαλία σε παιχνίδι ενδιαφέροντος ανάμεσα στο διδάσκοντα και το διδασκόμενο. Τελικά, έδωσε στο παιδί τη θέση που του αξίζει στην κοινωνία των ανθρώπων μαζί με τη βεβαιότητα ότι τέτοια παιδιά μπορούν να υποσχεθούν ένα μέλλον καλύτερο για τον εαυτό τους και για την ανθρωπότητα.